مدیتیشن یک کار عرفانی پیچیده نیست، یک تمرین نوروساینس (عصبشناسی) است: کاهش فعالیت آمیگدال: بخش آمیگدال مغز (مرکز آژیر خطر و استرس) کوچکتر و آرامتر میشود؛ یعنی دیگر سر مسائل کوچک، ضربان قلبتان بالا نمیرود و از کوره در نمیروید.تقویت قشر پیشپیشانی (PFC): بخش منطقی، تصمیمگیری و تمرکز مغز قویتر میشود؛ یعنی راحتتر درس میخوانید و حافظهتان تیزتر کار میکند.تنظیم خواب و هورمونها: کورتیزول (هورمون استرس) کاهش پیدا میکند و خواب عمیقتری را تجربه میکنید.
تمرین ۳ دقیقهای: «تنفس مربعی» (جعبه ابزار اورژانسی)هر وقت حس کردی استرس داری، قلبت تند میزند یا کنترلت روی اعصابت کم شده، این چرخه ۴ مرحلهای را ۳ تا ۵ بار تکرار کن: دم (۴ ثانیه): از راه بینی آرام نفس بکش.حبس نفس (۴ ثانیه): هوا را در سینه نگه دار.بازدم (۴ ثانیه): آرام و پیوسته نفس را از دهان خارج کن.توقف (۴ ثانیه): ششها خالی بمانند.(تصور کن داری اضلاع یک مربع را با نفسهایت رسم میکنی).
چطور شروع کنم؟ (۳ گام ساده برای تازهکارها)یک جای دنج پیدا کن: لازم نیست حتماً شمع و عود روشن کنی! روی صندلی، تخت یا گوشه اتاق راحت بنشین.بدنت را شل کن: شانههایت را پایین بینداز و فکت را رها کن (معمولاً موقع استرس فک را ناخودآگاه قفل میکنیم).فقط روی تنفست زوم کن: ورود هوای خنک از بینی و خروج هوای گرم. اگر فکرت پرت شد (که حتماً میشود!)، اصلاً عصبانی نشو؛ فقط با مهربانی توجهت را برگردان روی نفس کشیدنت. کلام آخرمدیتیشن مثل رفتن به باشگاه است؛ با یک روز تمرین، عضله ساخته نمیشود، اما استمرار در آن به شما قدرتِ «آرام ماندن در میان طوفانها» را هدیه میدهد. از امروز روزی ۳ دقیقه به خودت فرصت بده تا صدای درونت را واضحتر بشنوی.
دیدگاه خود را درج کنید