ما نمیتوانیم بدون پذیرش تاریکیمان، به روشنایی کامل برسیم.
- 0 لایک
- 64 بازدید
- 0 دیدگاه
وقتی سایههایمان را نمیشناسیم، آنها در قالب «روابط سمی»، «اضطرابهای بیدلیل» یا «رفتارهای تکانشی» خود را به ما تحمیل میکنند.
۳ گام برای آشتی با نیمهی پنهان:
- ردپای خشم را دنبال کنید: هر جا که نسبت به دیگران قضاوت شدیدی دارید یا به شدت از کسی متنفر میشوید، احتمالاً در حال دیدن «سایه» خود در آینهی آن فرد هستید. با خودتان صادق باشید: از خود بپرسید «چه چیزی در وجودم هست که از دیدن آن میترسم؟».
- نوشتن افکار بدون فیلتر، بهترین راه برای ورود به این اتاق تاریک است.
- یکپارچگی به جای کمالگرایی: هدف رواندرمانی، تبدیل شدن به یک «انسان بینقص» نیست؛ بلکه هدف این است که به یک «انسان یکپارچه» تبدیل شویم؛ کسی که هم نور خود را میشناسد و هم با تاریکیاش به صلح رسیده است. در مسیر خودشناسی، مواجهه با سایهها سختترین اما رهاییبخشترین مرحله است. شما در کجای این تصویر ایستادهاید؟ در روشنایی خیرهکننده یا در مهِ جستجوگری؟
دیدگاه خود را درج کنید